De timing van de kennismaking: liever later dan te vroeg

Een van de belangrijkste adviezen: wacht met voorstellen totdat de relatie stevig genoeg is. Je wilt dat er sprake is van een ‘duurzame’ relatie. Kinderen hebben namelijk enorm veel baat bij stabiliteit. Elke verandering na de scheiding kan weer voelen als een schok. Een ‘loop’ naar de pijn van de scheiding. Als jij een nieuwe partner al kort na de scheiding introduceert of als de relatie nog pril is, is het risico aanwezig dat je kind zich angstig voelt bij alle veranderingen.

Als vuistregel geldt:

• Wacht tenminste zes maanden nadat je relatie begonnen is – en pas als je zeker weet dat het serieus is;
• Vraag jezelf eerlijk af: wil ik mijn nieuwe partner introduceren voor mijn kind of voor mezelf?
• Hoe vertel je de kinderen dat je een nieuwe partner hebt na de scheiding?
• Een eerste aankondiging hoeft niet groots. Integendeel, het mag juist klein, rustig en afgestemd op de behoeften van je kind.

Bijvoorbeeld:

• “Ik wil iets met je delen. Ik heb iemand leren kennen waar ik blij van word. We leren elkaar beter kennen en ik wilde dat jij dat ook weet. Er verandert nu niks voor jou, maar als je vragen hebt, mag je die altijd stellen.”

Geef je kind de ruimte om te reageren. Misschien komt er direct iets, misschien ook pas dagen later. Dwing niets af. Erken wat je ziet: verdriet, boosheid, ongemak. Dat is oké. Jij bent de volwassene, jouw taak is om hun emoties te dragen – niet om ze op te lossen.

En de andere ouder dan?

Bij het introduceren van een nieuwe partner gaat de aandacht vaak uit naar de kinderen – terecht. Maar er is nog iemand voor wie dit een gevoelig proces kan zijn: je ex-partner. De andere ouder van je kind. Ook als jullie relatie beëindigd is, blijft die persoon onlosmakelijk verbonden met je via het ouderschap. En de komst van een nieuwe partner kan daar veel in losmaken.

Denk aan:

• Bezorgdheid over wie er veel tijd gaat doorbrengen met hun kind;
• Jaloezie of onzekerheid, zelfs als de relatie al langer voorbij is;
• Verdriet of pijn, omdat het je ex-partner opnieuw confronteert met het verlies van het gezin;
• Wantrouwen, als er niet open over de situatie wordt gecommuniceerd.

Je bent uiteraard vrij om je eigen leven opnieuw vorm te geven, maar in het belang van jullie gezamenlijke kinderen is het belangrijk om niet voorbij te gaan aan wat de introductie van een nieuwe partner doet met de andere ouder.

Door je ex-partner op de hoogte te brengen vóórdat je je nieuwe partner introduceert bij jullie kind, geef je ruimte aan vertrouwen, transparantie en wederzijds respect. Het hoeft geen diepgaand gesprek te zijn. Een simpele, eerlijke mededeling kan al veel betekenen:

• “Ik wil je laten weten dat ik iemand heb leren kennen met wie het serieus begint te worden. Ik ben van plan om hem binnenkort rustig aan onze dochter voor te stellen. Ik wilde je dat op tijd laten weten.”
• “Inmiddels heb ik al een meer dan een half jaar een serieuze relatie. Ik wilde eerst voor mezelf uitzoeken of het serieus zou zijn, voordat ik het met jou en onze zoon zou delen. Nu ben ik tot dat punt gekomen. Zou je hem willen ontmoeten voordat ik hem voorstel aan de kinderen?”
• “Vorig jaar heb ik iemand ontmoet en ik wilde verkennen wat het was. Het blijkt serieus te zijn. Daarom wil ik haar binnenkort laagdrempelig introduceren aan onze zoon. Ik laat je nog weten wanneer, zodat je weet dat onze zoon hier misschien over begint met jou.”

Blijven samenwerken als ouders

Het is geen toestemming vragen – die gedachte roept vaak weerstand op – maar zie het als samenwerken. Samenwerken voor jullie kinderen. En het voorkomt dat je kind straks iets belangrijks vertelt wat voor de andere ouder als een verrassing komt. Die spanningen komen uiteindelijk toch weer bij je kind terecht en dat wil je niet. In de eerste plaats omdat je je kind die spanningen wilt besparen en in de tweede plaats omdat spanningen het introduceren van een nieuwe partner niet makkelijker maakt.